Renaissance

Christelike Gemeente

Die reis van Homo sapiens tot…Homo christos

“Volgens hoorsÔö£┬¼ het ek van U gehoor, maar nou het my oog U gesien.”(Job 42:5)

Visie

Renaissance stel ‘n mistieke, spirituele, gnostiese gemeente daar, waar die lidmaat as unieke mens in veiligheid kan groei tot volle potensiaal en eenwording deur ‘n besondere konneksie met die goddelike.

Missie

Renaissance wil altyd ‘n gemeente wees wat ‘n alternatief skep vir vasgevangde christene deur: ‘n spirituele ervaringdeur eredienste en prosesse waarbinne jy kan groei en hersteltot ‘n leefstyl binne ‘n intieme verhouding met die goddelike, jouself en die mens; sodat jy kreatief en passievol kan aanbid, versorg, speel en die lewe kan ontdek.

Renaissance is ‘n spirituele gemeenskap

Spiritualiteit is die gevoel of ingesteldheid van die gees van die mens. Godsdiens probeer om daardie ingesteldheid vas te lÔö£┬¼ in reÔö£┬¢ls, kodes en dogma. ‘n Spirituele ervaring is gerig op ‘n mistieke belewenis in o.a. stilte, meditasie, klassieke atmosfeer, woord en musiek ├ö├ç├┤ gerig op die bevryding van die valse self tot ‘n innerlike belewenis met God deur pneuma (gees) en gnosis (kennis). Spiritualiteit is intens persoonlik, terwyl godsdiens opgaan in ‘n instansie of organisasie. (See Chistian misicism below)(“What is the difference between religion and spirituality?”)

Waarvandaan en Waarheen?

In my bediening in verskeie gemeentes oor jare heen het ek agtergekom dat daar iets drasties skort met ons geloof en met ons kerk. Lidmate aanbid en kom gereeld kerk toe maar baie weet nie eens wie of wat hulle aanbid nie. Dogma en leuens het normale lidmate ver verwyder vanaf die God wat ons aanbid en soek in die kerk en in onsself. Dit het tot gevolg dat lidmate al meer soekend raak en as hulle nie antwoorde kry nie raak hulle heeltemal kerkloos.

Paulus en ander tekste is dit eens dat mens ‘n verantwoordelikheid het om aan die liggaam van die Christus ├ö├ç├┤ die gemeente, te behoort. Enige gemeente wat bestaan op grond van vooroordeel of veroordeling kan en mag nooit die liggaam van Christus genoem word nie, want Christus was nooit bevooroordeeld nie. Talle gemeentes en kerke bestaan tot vandag toe nog op grond van hul selektiwiteit en boksies waarin hulle mense plaas. As jy nie inpas nie of anders is, is jy nie welkom nie. Die kern van die boodskap van Christus is:…+ Matteus 6:33, “Soek allereers die koninkryk van God en sy geregtigheid en al die ander dinge sal vir julle bygevoeg word.”…Hierdie kern word glad nie verstaan nie en die koninkryk van God word iets gemaak wat dit glad nie is nie en ook nooit bedoel was om te wees nie. Van hierdie koninkryk sÔö£┬¼ Christus die volgende:…+ Lukas 17:21, “… want die koninkryk van God is binne-in julle.”

Dit het ons genoop om ‘n alternatief daar te stel. ‘n Liggaam wat nie veroordelend is nie, wat spirituele eenwording met God soek deur die soeke en ontdekking van die koninkryk van God en dus God-self binne-in ons. Die gemeente is op reis en wil deur die regte atmosfeer en boodskap, lidmate begelei en toerus met ware gnosis (kennis) tot geestelike en spirituele ontmoeting en eenwording met God ├ö├ç├┤ om weer te word wat jy is: homo christos.

Dit het nie oornag gebeur nie. Na jare se ernstige soeke, studie en navorsing; besoeke aan honderde gemeentes; ernstige gebed; gesprekke met talle lidmate en nie-lidmate van verskeie kerke en natuurlik: in oorleg met God, die Christus, die Engele en onder die leiding van die Heilige Gees het Renaissance Christelike Gemeente vorm begin aanneem.

Dit is nou meer as drie jaar na die amptelike stigting van die gemeente in September 2004. Die eerste jare was nie maklik nie maar met dankbare harte kan ons terugkyk en God se teenwoordigheid in die werk duidelik sien; veral in die tuiskoms van baie soekende lidmate.

Foute is gemaak en sal nog gemaak word maar in die opregte spirituele soeke na God het ons iets besef:

Hoe meer jy besef dat jy deel van God is omdat hy binne jou is,hoe intenser raak die belewenis van die onvoorwaardelike liefde en vergifnis van God in ons lewens; hoe stiller wil jy word in daardie grootheid; hoe mooier word elke musieknoot; hoe dieper elke woord; hoe nader kom die engele; hoe wonderliker word die wonder van die Christus wat jou wakker maak tot kindskap…Want:…Jou siel word groter deur jou spirituele belewenis en eenwording met God deur jou geestelike konneksie met God; jou bewussyn, emosies en liggaam kan nou hul regte plek inneem: In diens van God.

Meer oor Renaissance

By Renaissance wil ons die pad van die mistisie en Gnostisie loop. Daar word ook uit ander godsdienste en filosofieÔö£┬¢ geput, want waarheid is waarheid, watter baadjie dit ook al mag dra.

Omdat Renaissance ‘n familie van oop, denkende en eerlike reisigers is, is dit vir ons belangrik om gereeld met mekaar te praat. Ons is nie bang om oor moeilike sake te gesels nie of om saam te groei nie. Dit beteken natuurlik dat ons nooit finale antwoorde kan hÔö£┬¼ nie, want groei impliseer ontdekking en ontdekking impliseer groei. Renaissance wil ‘n veilige ruimte wees vir almal wat soekende is. Ons weet dat alle tradisies waarheid bevat en daarom probeer ons om met eerbied en respek te haal vanuit al die geestelike tradisies wat ons kan help op ons reis. Ons waardes word daarom gekenmerk deur openheid, eerlikheid, liefde, nederigheid, en om nie te veroordeel nie.

Inderwaarheid, indien Renaissance die ware onderliggende interpretasie van Christus se leringe (in teenstelling met die letterlike interpretasies van die kerk) met integriteit wil bevorder, is daar geen ander pad nie. En die vertrekpunt van Christus se boodskap, waarom al Sy ander leringe wentel, is dat die “Koninkryk van God binne in julle is”. Dit is die “blye tyding” wat Hy gebring het, en was ook die invalshoek wat die Gnostisie gevolg het. Die oorkoepelende geestelike doelwit is dan om die bewussyn te verhoog tot op die vlak van die Koninkryk, want die Koninkryk van God is nie ‘n plek nie maar ‘n bepaalde verhewe vlak van bewussyn. “Soos jy in jou hart dink, so is jy.” Bewussyn van die Koninkryk in jou is die teenwoordigheid van die Christus-bewussyn (God) in jou, jou HoÔö£┬¢r Self, en dit is die einde van die aardse pad!

Hierbo verwys ons na “die vertrekpunt van Christus se boodskap, waarom al sy ander leringe wentel”. Volgens Renaissance dien al Christus se ander leringe as riglyne vir die “reis” om in te beweeg na die kern toe ├ö├ç├┤ die Koninkryk of die innerlike Lig. Op ons reis besef ons ook dat almal reisigers is, dat ons almal EEN is. “In Hom leef ons, beweeg ons, en is ons.” Dit stel op ‘n ander manier die eenheid met God soos in die Johannes Evangelie uitgespel. As die konsep van eenheid deeglik besef word, maak Christus se leringe soos “Jy moet jou naaste liefhÔö£┬¼ soos jouself” en die Goue ReÔö£┬¢l baie deeglik sin, want wat ons ookal aan ander doen, doen ons eintlik aan ons self.

Dit is ons reis vorentoe: Geestelik spiritueel in eenheid met God.

‘n Nuwe boek oor geloofskwessies het pas verskyn wat na verwagting heelwat opslae gaan maak. Rothea Kleynhans het met die skrywer gesels.

Afrikaners is huiwerig om “uit die kas te klim” oor spirituele kwessies, sÔö£┬¼ dr. Abel Pienaar, ‘n eertydse NG predikant. Hy is tans direkteur van die Sentrum vir Eietydse Spiritualiteit (SES), wat sedert Januarie mense aan die gons het. Sy boek, Saam op Soek na God, het pas verskyn.

‘n Al hoe groter wordende aantal Afrikaanssprekendes wat in die tradisionele Christelike tradisie grootgeword het, is volgens hom besig om afskeid te neem van die dogmas wat aan hulle as die absolute waarheid voorgehou is. Hierdie afskeid impliseer egter nie dat hulle ongelowig word nie.

“Baie mense is kerklos en kerkloos, maar dit beteken nie hulle is geloofloos nie. Sedert my bedanking uit die NG Kerk in 2006 is ek deur stoere Afrikaners oorval wat verlig is dat hulle nie heeltemal ‘mal’ is nie ├ö├ç├┤ dat daar ook ander is wat dink die gedagte van

‘n hemel en hel is verregaande;

dat Jesus se hemelvaart wetenskaplik onverantwoordbaar is en

dat dit biologies onmoontlik is dat Maria as maagd die lewe kon skenk.

“Boonop koop baie mense nie meer die vrees en skuld wat godsdiens in hul wakker maak nie.”

Pienaar vertel in sy boek van sy eie vrese vir verwerping nadat dit bekend geword het dat hy uit die NG Kerk gaan bedank en van die uiteenlopende reaksies wat hy daarop ontvang het:…“Ons is baie bly om te lees dat nog iemand (vernaamlik ‘n NG predikant) die moed gehad het om eerlik en opreg na hierdie ding van godsdiens te kyk.”…“Wie dink jy is jy!!!!! God sal jou hiervoor straf, jy kan dankbaar wees daar is nie meer iets soos stenigings of brandstapels nie!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Ek hoop jy kry niemand vir berading OOIT nie, want hierdie snert sal mense nie help nie?.?.?.?net verder op die pad na die hel stuur!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!”

In ‘n gemaklike styl en informele taal voer Pienaar in die boek as’t ware ‘n tweegesprek met die leser oor lewensvrae.

Hy skryf: “God is nie meer vir my ‘n persoon nie. Hy’s meer soos ‘n energie ├ö├ç├┤ die energie van Liefde. God is groter as geloof en daar is plek vir almal se gelowe ├ö├ç├┤ die Christene, Boeddhiste, Hindoes, ensovoorts. God is ons almal se God.

“Jesus is vir my soos Gandhi en Boeddha. Hulle is mense wat iets gesnap het van God se grootheid en liefde en hulle was bereid om te sterf vir dÔö£┬ít waarin hulle geglo het.

“Ek glo nie aan ‘n fisiese hemel of hel nie. Hel is nÔö£ÔöéÔö£Ôòæ, dis die keuses wat ons maak wat nie uit liefde is nie. Op die ou einde gaan ons almal terug na God toe.”…Die gedagte om ‘n forum te skep waar kwaliteitsgesprekke oor spiritualiteit gevoer kan word, spook al ‘n jaar of wat by Pienaar. ‘n Dagkonferensie oor eietydse spiritualiteit wat in Oktober verlede jaar in Pretoria gehou is, was die finale deurslag. TÔö£ÔöéÔö£┬« het hy geweet die tyd is nou reg.

Meer as honderd mense van die mees uiteenlopende beskouings het die dag in groot vrede saam oor spiritualiteit besin. Pienaar het wel dreigoproepe voor die tyd ontvang (“Ons hou jou dop!”) en ‘n paar NG predikante wat reeds vir die konferensie ingeskryf was, het onttrek.

Die Kapenaars het ‘n maand gelede aan die beurt gekom met ‘n dagkonferensie in Durbanville. Prof. Wille Esterhuyse was een van die sprekers. Hy het gepraat oor Genesis en Eksodus wat volgens hom bloot singewende mites met ‘n retrospektiewe teologie is.

Nog ‘n konferensie word vir 23 Oktober in Pretoria by die Groenkloof-kampus beplan. Die tema vir hierdie konferensie is “Soeke na ‘n eietydse verstaan van God”.

Pienaar het op 2 Maart in ‘n brief aan Beeld geskryf: “Dit is min dat ek twee weke nÔö£├¡ mekaar die koerant oopmaak en artikels lees wat die essensie van die mens se soeke na sin so mooi vasva… vrae soos wat sin en betekenis aan die lewe gee, kan nie meer stilgemaak word met ‘Jesus het jou lief’ nie.”

Artikels vroeÔö£┬¢r vanjaar in By bevestig die klaarblyklik groterwordende tendens van “anders” kyk. SÔö£Ôöé skryf prof. Bernard Lategan in “‘n Nuwe Humanisme” (20 Februarie) dat ons in ‘n tyd leef waar mense nie meer tevrede is met die ou antwoorde nie.

Hy sÔö£┬¼ ons moet soek na ‘n nuwe verstaan van hoekom ons hier is en dat ons moet besef ons is deel van ‘n omvattende “netwerk van lewe“. (Binne die Oosterse tradisies word hierdie beginsel al jare lank met woorde soos “inter-being” en “interconnectedness” beskryf.)

Prof. Sakkie Spangenberg het by hierdie gedagte aangesluit in sy artikel “As ons hiÔö£┬«r leef” (27 Februarie): “Wie dus wil uitwerk hoe daar tans geleef behoort te word, kan hierdie verweefdheid nie ignoreer nie.”

Hy skryf voorts Christene staan, wat die “nuwe” humanisme betref, voor groot uitdagings. Hulle sal die ortodokse leerstellings grondig moet hersien en die imperialistiese teologiese paradigma vaarwel moet toeroep. Religie moet vervang word deur aardsgerigtheid, sinvolle daaglikse ervaring en verantwoordelike betrokkenheid by mense en gebeurtenisse.

Hierop volg prof. Julian MÔö£ÔòØller met “DÔö£┬ít wat ons niÔö£┬« dink” (6 Maart). Hy sÔö£┬¼ hy het onherroeplik aanbeweeg en is nou gefassineer en geÔö£┬╗nspireer deur nuwe denkraamwerke oor God.

“In kerklike dogma is allerhande filosofiese eienskappe aan God toegedig, maar die Bybel praat bloot van God as Liefde en Gees.”

Nadat talle Afrikaanse mense die afgelope jare (soos uit mediadebatte blyk) hul tradisionele geestelike sienings agtergelaat het, probeer die Sentrum vir Eietydse Spiritualiteit (SES) nou kyk wat vul die leemte wat deur diÔö£┬« tradisionele sienings gelaat is.

“Ek wil ‘n ruimte skep waar soekers veilig voel om vrae te vra. Dit is die wegspringplek vir mense wat eerlik wil omgaan met hul werklikheid. En hoe meer ons saam gesels en soek, hoe nader groei ons aan mekaar.”

Die warm debatte verlede jaar oor die saamwoonkwessie in die NG Kerk en godsdiens in skole het getoon dat jare lange gebruike bevraagteken word en dat nuwe maniere van doen gesoek word.

‘n Verrassende brief in By van 13 Maart vanjaar was diÔö£┬« van Dries Terblanche. Hy skryf: “Dit is bevrydend om te besef dat daar ook ‘n ateÔö£┬╗stiese spiritualiteit kan wees. Ons het die foutiewe siening dat net godsdiens spiritualiteit kan behels.

“Ek maak nie daarop aanspraak dat ek weet God bestaan nie, maar ek glo dat Hy nie bestaan nie.…“Of ‘n mens in God glo of nie, jy word gekonfronteer met die oneindige, die ewige, die absolute en met jouself. Vir my is die natuur voldoende, die waarheid voldoende en my eie sterflikheid voldoende.”

Die pad vorentoe is vir Pienaar onseker. Hy weet wel: “Ek is ‘n Afrikaner en ek wil hÔö£┬íÔö£┬«r, saam met my eie mense, na ‘n eietydse spiritualiteit soek. As geloof nie meer in die praktyk werk nie, moet ons ‘n ander oplossing kry.

“My vertrekpunt is: Ek is agnosties; ek het ‘n vermoede dat daar iets mÔö£┬«Ôö£┬«r as die realiteit om ons is, maar ek is onseker. Wat ek wel van seker is, is dat die manier waarop ons tans oor die goddelike praat, onvoldoende is. Nuwe kennis vereis dat denke aangepas moet word.

“Oud en jonk klop gereeld by my praktyk aan op soek na ‘n eietydse verstaan van die goddelike.

“Dis mense soos ‘n NG predikant van Centurion wat sÔö£┬¼: ‘Ek glo van harte God is besig om Hom in hierdie dae op ‘n gans ‘nuwe’ manier aan ons te openbaar, omdat die tyd daarvoor reg is. Wat, hoe en waar weet ek nog nie.’

“‘n Bejaarde het gesukkel om God haar ‘Vader’ te noem omdat sy as kind deur haar pa en oom gemolesteer is. NÔö£├¡ vele besoeke kon sy bevrydend verklaar dat sy God eerder as ‘n ‘Moeder’ sien. SÔö£Ôöé het haar pad van heling begin.

“Hierdie mense lÔö£┬«Ôö£┬«f ‘n eietydse spiritualiteit,” sÔö£┬¼ Pienaar. “Die geloof in ‘n teÔö£┬╗stiese God wat op Sy troon iewers bo in die wolke sit en besluit om mense op grond van hul geloof hemel of hel toe te stuur, is vir baie soekende mense nie meer sinvol nie.

“Hulle begin anders dink oor die lewe nÔö£├¡ die dood en begin soek na alternatiewe idees oor die lewe hier en nou.”

Die uitreiking van ‘n dokumentÔö£┬¼re DVD, Saam op soek na God, in Februarie is een van SES se onlangse projekte. Pienaar het gewone mense, bekendes, gelowiges, ongelowiges, New Agers en Wicca-hekse gaan vra om oor hul oortuigings en geloof te praat.

Steve Hofmeyr het byvoorbeeld gesÔö£┬¼ hy sien twee groepe mense om hom: die “sekeres” oor God en die “onsekeres”. Hy skaar hom by die onsekeres, by diÔö£┬« wat nog soek.

Prof. Hansie Wolmarans, hoof van die departement Griekse en Latynse studies aan die Universteit van Johannesburg wat een van die stigterslede van SES is, het geen twyfel dat baie Afrikaners reg is om konstruktief te begin praat oor ‘n eietydse spiritualiteit wat in die praktyk tot vergestalting kan kom nie.

“Gelukkig kry ‘n mens baie ‘oop’ Afrikaners.…Dit is mense wat bereid is om na jou standpunt te luister en daaroor te redeneer sonder om jou te etiketteer.…“Dit is mense wat gister se bagasie afgeskud het (soos: om met die helm gebore te wees, gesprekke met die dooies, vrees vir intellek, patriargie, Gertges se medisyne, Siener van Rensburg, Afrikaner-uitverkorenheid, mirakels, Goddelike ingryping, teÔö£┬╗sme, trippel-ses, en die k-woord).

“Dit is mense wat oop is vir die wetenskap (evolusie en die Bybel as menseproduk). Dit is hulle wat die mensheid van die ‘ander’ (gays, swartes, ateÔö£┬╗ste, vroue, kinders) volledig aanvaar.

“Dit is mense wat te midde van die swartgallige negatiwiteit oor die nuwe Suid-Afrika steeds rede vind om fees te vier oor die lewe hier en nou.

“Dit is diesulkes wat op die voorpunt is van ‘n nuwe spiritualiteit, met wie ek saam in die loopgrawe wil staan om vir ‘n nuwe toekoms in Suid-Afrika te baklei.”

n gesprek met Dr.Abel Pienaar

“We live in succession, in division, in part, in particles. Meantime within man is the soul of the whole; the wise silence; the universal beauty, to which every part and particle is equally related; the eternal ONE.”├ö├ç├┤ Rev. Ralph Waldo Emerson.

Joernalis: Glo jy nog in Jesus?

Abel: Om die vraag te antwoord het ek nodig om ‘n kort agtergrond-skets te gee van wat ek glo en waar ek myself tuis vind. Ek sien myself as ‘n gnostiese christen …

Joernalis: ‘n Wat?

Abel: ‘n Gnostiese Christen. Kom ek verduidelik. In Europa, en nou in Suid Afrika, is daar toenemende tekens van skeuring binne die ortodokse geledere. Ook binne die tradisie waarin ek groot geword het die Protestantisme is daar pole besig om te vorm. Aan die een kant is daar die fundamentalistiese siening van die Bybel, wat veral verteenwoordig word deur die charismatiese kerke. Teenoor hulle staan die liberaliste, wat meer neig tot ‘n innerlike weg en wat toenemend aanklank vind by die vroeÔö£┬¢ Christelike groepe (o.a. gnostici) wat nou deur navorsing herontdek word. Natuurlik vind hierdie twee groepe dit al moeiliker om met mekaar te gesels. Dan is daar ook nog ‘n derde groep kerke wat in die middel probeer oorleef.

Dit is verseker nie ‘n nuwe gebeurtenis nie, want juis hierdie verskeidenheid van geestelike strominge was teenwoordig in die tydperk aan die begin van ons jaartelling ├ö├ç├┤ waaruit die Christendom gebore is. Ons het egter tot onlangs bitter min gegewens gehad oor presies wat hierdie onderstromings behels het. Twee belangrike ontdekkings (in die afgelope dertig jaar) het egter ‘n keerpunt in ons begrip van die eerste eeu se Christene gebring. In 1947 was daar die ontdekking van die Dooie See rolle met ‘n magdom inligting oor die Joodse godsdiens en die agtergrond van die Christendom. In 1945 is daar in Egipte by Nag Hammadi ‘n verdere ontdekking gemaak deur ‘n Egiptenaar Muhammad Ali, wat ‘n kruik met vroeg Christelike kodekse (die vroeÔö£┬¢ vorm van gebinde boeke van perkament) en tekste gevind het. Dit het ‘n belangrike rol begin speel in die her-interpretasie van die vroeÔö£┬¢ Christendom. Vir die eerste keer in amper 2000 jaar is die vroeÔö£┬¢ Christendom self aan die woord en hoef ons hulle nie net te hoor vanuit die ortodokse groepe en ketterjagters nie.

Onder die Nag Hammadi geskrifte neem o.a. die herontdekte Evangelie van Thomas ‘n belangrike plek in. Sommige navorsers reken dit is selfs vroeÔö£┬¢r as die oudste evangelie (Markus), wat in die Nuwe Testament opgeneem is, geskrywe. Hierin word ‘n koninkryk van God verkondig wat al in hierdie wÔö£┬¼reld bereik kan word. En dat God nie iewers daar buite is nie maar binne en rondom ons. En dat ons een kan word met God. Ook tussen die boeke en tekste wat gevind is by Nag Hammadi is die Evangelie van Filippus, wat Jesus baie anders voorstel as wat die evangelies in die Nuwe Testament dit doen. Byvoorbeeld die maagdelike geboorte en die vleeslike opstanding van Jesus word uitgewys as kinderlike denke en misverstand.

Hiermee saam is ander boeke soos die Geheime boek van Johannes, Evangelie van Waarheid, Boek van Thomas die Kampvegter, die briewe van Petrus aan Filippus en die Evangelie van die Egiptenare gevind. Dit is net ‘n paar titels van ‘n klomp insiggewende manuskripte. Vanuit hierdie nuwe inligting kon daar nou duidelik gesien word dat die Christendom nie net een homogene groep mense was nie, daar was duidelik verskillende groepe en daarmee saam verskillende sienings en oortuigings. Die twee hoof groeperings was die ortodoksie en gnostiese bewegings.

Wie was hierdie gnostiese groepe? Wel volgens Professor Elaine Pagels van Princeton Universiteit: “These Christians are now called Gnostics, from the Greek word gnosis, usually translated as ‘knowledge’. For as those who claim to know nothing about ultimate reality are called agnostic (literally, ‘not-knowing’), the person who does claim to know such things is called Gnostic (‘knowing’). But gnosis is not primarily rational knowledge. The Greek language distinguishes between scientific or reflective knowledge (‘He knows mathematics’) and knowing through observation or experience (‘He knows me’), which is gnosis. As the Gnostics use the term, we could translate it as ‘insight’, for gnosis involves an intuitive process of knowing oneself. And to know oneself, they claim, is to know human nature and human destiny … Yet to know oneself, at the deepest level, is simultaneously to know God; this is the secret of gnosis.” (Elaine Pagels 1979:18)

Prof. Pagels verduidelik verder dat Gnostici geglo het dat elkeen van ons ‘n eerstehandse gnosis / kennis van God kan hÔö£┬¼. Dat ons nie net deur tradisie en kerklike dogmas by God kan uitkom nie, maar dat elkeen van ons die Gees van God binne ons het en dus gesagvol kan getuig oor ons ervarings met God: “Valentinus (a Gnostic) and his followers answered: Whoever comes into direct, personal contact with the ‘Living One’. They argued that only one’s own experience offers the ultimate criterion of truth, taking precedence over all second-hand testimony and all tradition ├ö├ç├┤ even Gnostic tradition! They celebrated every form of creative invention as evidence that a person has become spiritually alive.”

Met ander woorde, Gnostiese Christene in die eerste en tweede eeu het geglo dat elke mens God kan beleef, sonder die begeleiding van priesters, biskoppe en die kerk. So ook sÔö£┬¼ Tau Malachi in sy boek Gnosis of the Cosmic Christ, “The religious person is, as yet, an outsider to the experience worshipped, while the mystic is an insider of the experience worshipped. …This well defines the term Gnostic, which means one who knows trough direct experience or one who is a knower.”

Sodoende word jou direkte belewenis van die goddelike jou rigting-wyser en daarom is nuwe denke, maniere van uitdrukking, poÔö£┬¢sie, en nuwe belydenisse aangemoedig. Dit het natuurlik die ortodoksie baie kwaad gemaak, want hulle het geglo slegs die dissipels wat direkte kontak met Jesus van Nasaret gehad het, kon enige ‘waar’ uitsprake maak. Gnostici het egter geglo enigiemand wat die heilige gees ontvang het kan direk kommunikeer met die ‘Lewende Een’.

Die Gnostici het dan ook verskeie sienings gehad van Jesus van Nasaret, want jy kan direk self die goddelike beleef nes Jesus kon. Jesus was verseker ‘n wonderlike voorbeeld. Maar dat hy liggaamlik uit die dood opgestaan het, was nie noodwendig vir hulle waar nie. Jesus het gesterwe maar leef in elkeen se hart as die opgestaande Christus. Hierdie opgestaande Christus is ‘n geestelike belewenis wat ‘n realiteit in jou lewe word. Daarom sal die Gnostici sÔö£┬¼ Paulus is ‘n Gnostikus, want sy belewenisse van die Christus was deur drome en visioene.

Prof. Pagels sÔö£┬¼ dan ook, “The resurrection, they insisted, was not a unique event in the past: instead, it symbolized how Christ’s presence could be experienced in the present. What mattered was not literal seeing, but spiritual vision … The disciples themselves often misunderstood what Jesus said: those who announced that their dead master had come back physically to life mistook a spiritual truth for an actual event. But the true disciple may never have seen the earthly Jesus, having been born at the wrong time, as Paul said of himself. Yet this physical disability may become a spiritual advantage: such persons, like Paul, may encounter Christ first on the level of inner experience.”

Joernalis: Jy antwoord nie regtig my vraag nie. Hoe sien jy vir Jesus?

Abel: Bedoel jy Jesus van Nasaret, die historiese figuur wat tussen die jare 6 v.C. en 30 n.C. in Israel, hoofsaaklik Galilea geleef het?

Joernalis: Ja, … wat vir ons …

Abel: Bedoel jy die Jesus wat voorgestel word as historiese figuur wat ook ‘n goddelike persoon was wat wonders kon doen, aarde toe gekom het met die doel om vir mense se sondes te sterwe en sodoende vir hulle ‘n ewige lewe na die dood te verseker?

Joernalis: Ja.

Abel: Ek wil net seker wees van wie praat ons. Want daar is ‘n verskil tussen die ‘historiese Jesus’ en die ‘verkondigde Christus’. Kom ek verduidelik dit so. Om te verstaan wie Jesus van Nasaret voor die sogenaamde Ortodoksie was, ja selfs voor die evangelies moet ons versigtig gaan kyk watter bronne ons tot ons beskikking het. Meeste mense weet dat die evangelie verhale nie direk gelyk gestel kan word aan die mondelinge / vertelde gebeure nie. Ek sÔö£┬¼ so omdat dit vandag reeds algemene kennis is dat die evangelies (Matteus, Markus, Lukas en Johannes) eers veertig jaar na Jesus se kruisiging geskrywe is. So ons kennis van die Jesus-gebeure is gebaseer op oor-vertellings en interpretasies wat oor ‘n hele klomp jare kom.

Dan moet ons ook erken dat daar ander kulture is wat soortgelyke verhale van maagdelike geboortes, opwekking van dooies, wonderwerke, en opstanding uit die dood vertel. Dit mite van die maagdelike geboorte byvoorbeeld, berus op ‘n primitiewe verstaan van die geboorteproses. Mense wat groot hoogtes bereik het, is vergoddelik en hulle sukses is verklaar as dat hulle pa’s gode was. Rondom Alexander die Grote, keiser Nero, Konstantyn, Socrates, Plato, Aristoteles en Pythagoras het sulke mites ontstaan. Talle Griekse heldefigure of gode (soos Hercules en Dionysos) is met maagdelike geboortes vereer.

Prof. Hansie Wolmarans verduidelik: “Mense van daardie tyd het gebrekkige kennis oor die geboorteproses gehad. Hulle het gedink ‘n vrou se bydrae is soos ‘n blompot waarin die manlike saad geplant word ├ö├ç├┤ daarom kon ‘n man nie onvrugbaar wees nie, net ‘n vrou. Die lewe van ‘n baba was dus gesetel in die saad van die man. Dit is onder andere die rede waarom geslagsregisters volgens die lyn van die man gedoen is. Om dus ‘n goddelike oorsprong vir Jesus en ander belangrike persone of figure aan te dui, moes die man uit die vergelyking weggelaat word, nie die vrou nie. In die Jesus-verhaal vervul die Heilige Gees die rol van die man. In die 18e eeu is uiteindelik vasgestel dat die vrou die eiersel verskaf, asook 50% van die genetiese materiaal. Wat my betref, het die wetenskaplike onderbou vir ‘n teologie van Jesus se goddelikheid, met hierdie insig in duie gestort. Die maagdelike geboorte storie berus dus op onkunde, asook ‘n negatiewe opvatting van die vrou, en is beslis nie meer geskik om idees oor Jesus se status oor te dra nie.”

Nog ‘n voorbeeld is dat as jy regtig die evangelies gaan lees jy sal moet erken dat Jesus nÔö£┬¼rens daarop aanspraak maak dat hy die tweede persoon van die drie-eenheid is nie. Dit klink vir my of hy homself meer gesien het as ‘n gesalfde van God, maar verseker nie God self nie. Kom ons kyk nog verder … Enigeen wat glo dat Jesus uit ‘n maagd gebore is of uit die dood opgestaan het, doen dit nie net op grond van preke nie maar begrond dit (hopelik!) op gegewens wat self uit die Bybel verkry word. Daarom is dit vir sommige mense vanselfsprekend dat die interpretasie wat deur die kerk aan hulle oorgelewer word, ook die enigste en korrekte een is. Maar is dit waar?

Is daar vandag eenstemmigheid oor hoe die Bybel (en ander erkende bronne) verstaan moet word? Nee, daar is geweldige verskille tussen navorsers. Aan die een kant is die Ortodoksie wat daarop aanspraak maak dat God bonatuurlike dinge in Jesus se lewe laat gebeur en dat sy maagdelike geboorte, opstanding en wonders werklik gebeur het. Aan die ander kant is daar groepe soos die Jesus Seminaar wat sÔö£┬¼ bg. dinge het nie gebeur soos dit beskryf is nie en dat hierdie verhale mitologiese interpretasies van Jesus se volgelinge na sy dood is. Wie is reg en wie is verkeerd? Albei het hulle professore en ‘bewyse’ in plek.

En so is daar baie soortgelyke parallelle met Jesus se verhaal. Wanneer ‘n mens Jesus en die god Dionysos met mekaar vergelyk, is daar ‘n hele paar interessante ooreenkomste. Dionysos se pa, die god Zeus, het ‘n verhouding aangeknoop met ‘n aardse prinses Semele. Net soos met Jesus word Dionysos se goddelikheid bevestig deur die wonders en tekens wat hy doen. Sowel Jesus as Dionysos word met brood en wyn geassosieer. Dit (brood en wyn) het in die misterie kultusse ‘n groot rol gespeel. Dionysos ondergaan ook soos Jesus ‘n kruisiging.

En wat nog meer interessant is, is dat die Dionysos mite gebaseer is op die godsdiens van Orfisme, wat reeds in die sesde eeu voor Christus bestaan het. In ‘n amulet uit die derde eeu n.C. vind ons ‘n uitbeelding van ‘n man wat hang aan ‘n kruis (insiggewend is dat die vroegste uitbeelding van Jesus aan die kruis eers uit die vyfde eeu n.C. dateer). Dit lyk presies soos Jesus aan die kruis, eers met ‘n nader kyk, lees jy die woorde “Orfeus word Bacchus”. My vriend Prof. Hansie Wolmarans verduidelik hierdie woorde met, “Dit beteken dat eenheid met Dionysos bereik kan word deur afsterwe van die liggaamlike (askese).”

En volgens tradisie verskyn Dionysos na sy dood aan mense, net soos Jesus na sy kruisiging. In die geval van sowel Jesus as Dionysos kry ons die mite van ‘n godheid wat deur mense verwerp is, wat dan weer sal terugkom om die ongelowiges te straf wat hom nie as god wou erken nie. Die ooreenkomste tussen Jesus en Dionysos wys vir ons baie duidelik dat die Bybelse skrywers (in die eerste eeu n.C.) geleen het by reeds bestaande mites.

Wie glo ons nou? Net die Jesus verhaal of ook die ander verhale? En op grond van wat kies ons? Wat vir my egter sin maak is dat ek besef het dat die Bybel deur mense geskrywe is (met motiewe en agendas). Dit was egter mense wat in ‘n verhouding met God gestaan het, daarom getuig hulle van daardie verhouding. Die Bybel vorm vir baie die basis-dokument, vir my geld tekste soos die Tomas Evangelie en ander sogenaamde apokriewe geskrifte egter ook. As ons hierdie geskrifte lees moet ons ingelig wees oor die wÔö£┬¼reld waarin daardie bronne tot stand gekom het. Ons moet onthou dat dit weerspieÔö£┬¢l kulture, gebruike en kommunikasie waarvan ons nie oorspronklik deel was nie. So ons afleidings moet nederig gemaak word, ook as ons praat oor Jesus van Nasaret.

Joernalis: Ek verstaan dat daar baie opinies is. Maar kom dit nie maar alles neer op geloof nie? En dat ons moet glo soos ‘n kind …

Abel: Wat moet ons glo? Wie moet ons glo? Ek meen selfs ‘n kind word van vroegs af geleer jy kan nie almal glo nie. Daar is ook, wat ek noem globale geloof-sisteme, soos byvoorbeeld: “vrouens is ondergeskik aan mans” of “swart mense is skelms” of “om ‘n maagd te verkrag sal jou genees van vigs”. Met hierdie geloof-sisteem is dit dus geen wonder dat mans vrouens hanteer as minderes nie, of dat wit mense swart mense wantrou, of dat vele kinders verkrag word nie.

Daar is baie globale “waarhede” wat nie noodwendig gerond is op die realiteit nie ├ö├ç├┤ wat onwaar is, maar omdat dit ‘n gemeenskaplike oortuiging is, word dit sonder kritiek aanvaar. Dink maar aan Copernicus wat (1543) teen die algemeen aanvaarde geloof van sy tyd gegaan het deur te sÔö£┬¼ dat die aarde nie die middelpunt van die heelal is nie. Want in daardie tyd was dit vas geglo dat die son om die aarde wentel. Thomas Kuhn sÔö£┬¼ in sy boek The structure of scientific revolutions dat al sulke deurbrake soos die van Copernicus gepaard gaan met ongelooflike weerstand. Want enige groot deurbrake bring nuwe maniere van dink en wees na vore, en ons weet hoe bang mense vir verandering is.

Dink maar net aan die ongelooflike veranderings wat die kiem-teorie gebring het. Mense het baie bygelowe gehad oor moeders en kinders wat by geboorte gesterf het, en daar was baie. Ook was daar meer soldate wat tydens oorloÔö£┬¢ dood is aan klein en septiese wonde as soldate wat weens vyandige vuur gesterf het. Hoekom? Die rede was, soos by die geboortes, dat as die vroedvroue en verpleegsters en verpleÔö£┬¢rs nie hulle hande gewas het nie, die moeders en soldate gesterf het weens onsigbare kieme. Die oomblik egter toe die kiem-teorie aanvaar is het dit alles verander.

Daarom moet jy en ek krities en evaluerend omgaan met alle globale, kultuur en self ‘waarhede’, want dit bepaal hoe ons die wÔö£┬¼reld sien en beleef. So dikwels word ons mislei om te glo dat ons omstandighede ons lewens bepaal en vorm ├ö├ç├┤ ek dink daar is nie ‘n groter leuen as dit nie. Dit is nie die omstandighede wat ons lewens bepaal nie, dit is wat ons glo die omstandighede beteken, wat bepalend is. Elke keuse wat ons maak word bepaal deur wat ons glo oor ‘n spesifieke saak. Ons het al geleer dat as iemand glo dat hy nie talentvol is nie, sal hy dit aan homself bewys en waar maak. En onthou, wat jy glo word ‘n self-vervullende profesie. Die probleem met sulke gelowe is, dat dit jou beperk in jou keuse vir wie en wat jy wil wees. So as jy sÔö£┬¼ ‘n mens moet net glo, wat bedoel jy?

Joernalis: Ek bedoel dat sekere dinge onverklaarbaar is en dat daar nooit bewyse kan wees wat dit onteenseglik bewys nie, maar tog bestaan dit. Soos die hemel.

Abel: … Die hemel, waarop baseer jy jou geloof-konstruksie van die hemel? En waar kry jy jou blinde geloof in hierdie sogenaamde kenners van die hemel? Wie het jou daarvan vertel? En waar het ‘hulle’ dit gehoor?

Joernalis: Dit staan in die Bybel.

Abel: Waar kom die Bybel, soos ons dit vandag ken, vandaan? Wie het besluit watter boeke kom in die Bybel en watter val uit? Jy weet van die apokriewe geskrifte wat nie in ons Bybel opgeneem is nie? Wie het dit besluit? En wat maak jy met die nuwe Nag Hammadi geskrifte? En al die verskillende vertalings met hulle verskillende implikasies? Kom ek illustreer dit met ‘n voorbeeld.

Wel daar is bevind dat Matteus en Lukas nie net by Markus afgeskryf het nie, maar dat hulle ook uit ‘n ander bron gesamentlik materiaal oorgeneem het. Dit lyk dus asof altwee toegang gehad het tot dieselfde bron. Niemand het egter hierdie bron nie, maar omdat daar woordelikse ooreenstemmings is in Matteus en Lukas-evangelies (wat nie in Markus voorkom nie), kon die bron denkbeeldig saamgestel word en is toe genoem die Q-bron. Wat was hierdie Q? Geleerdes noem hierdie bron “Q”, ‘n afkorting van die Duitse woord “Quelle” of “Bron”. Dit word rondom 50 n.C. dateer, het in Galilea ontstaan, en bevat die vroegste getuienis rondom Jesus.

Die vroegste bronne is die geskrifte van Paulus, gevolg deur die Sinoptiese Evangelies (Markus, Matteus en Lukas). Paulus het tussen 50 en 64 n.C. geskryf. Markus, die oudste evangelie, is in 65-75 n.C. geskryf. Matteus het in die vroeÔö£┬¢ tagtigerjare n.C. ontstaan. Lukas is tussen 90-95 n.C. geskryf. Matteus het omtrent 90% van Markus se materiaal oorgeneem, terwyl Lukas net omtrent 50% verreken het. M.a.w. die Nuwe Testament soos jy hom vandag voor jou het, bestaan ook uit aangelaste en bygevoegde dele en is glad nie ‘n dokument wat uit die hemel geval het nie. Wie het die Q-bron bepaal? Stem almal saam? Stem jy met die teorie saam? Weet jy wat die teorie alles behels? Wat is die implikasies van Q?

My punt: meeste mense is te lui om vir hulself te dink en dan aanvaar hulle wat die sg. ‘geleerdes’ sÔö£┬¼. Miskien is die geleerdes reg, maar wat as hulle nie is nie? En natuurlik weet ons vandag die geleerdes stem nie saam nie. So watter geleerdes gaan ons glo? Die Woord van God is verseker nie ‘n geheel-eenheid wat oorgelewer is vanuit die hand van die Engele nie. Ons moet kyk na die wÔö£┬¼reld vanwaar die geskrifte kom, ons moet evalueer wat hulle geglo het (wat was hulle globale geloof-sisteme) wat hulle aanvaar het as waar, en wat vandag dalk nie meer so gesien word nie. Ons moet soek, leer en bevraagteken. Jy het nie bevraagteken nie want jy het nie van beter geweet nie. Wat is jou verskoning nou?

Joernalis: Alles is so ingewikkeld. Wat het geword van net glo soos ‘n kind? Ja oukei, ek weet wat jy gaan sÔö£┬¼, maar ek het nie die tyd om navorsing te doen of heeltyd alles te bevraagteken nie.

Abel: So daarom wil jy iemand hÔö£┬¼ wat vir jou sÔö£┬¼ wat om te glo en hoekom?

Joernalis: So iets, ja.

Abel: Dink jy nie dit is die rede waarom die wÔö£┬¼reld in die toestand is wat hy is nie? Want mense is te lui om vir hulself te dink en dan wag hulle vir ander om vir hulle te sÔö£┬¼ wat om te glo. Onthou jy vir Hitler? Onthou jy Apartheid? Wanneer gaan ons leer? Ek wil jou regtig nie verwar of deurmekaar maak nie maar ek dink dit is tyd dat ons eerlik en eerstehands begin dink oor wie ons is en wat ons glo. En die oomblik wat ons dit begin doen is ons terug by die Gnostici. Want dit is presies wat die Gnostici sÔö£┬¼, leer jouself ken en dan sal jy die goddelike leer ken. En dit sal jou help om eerstehands / direk God te ervaar en deel te maak van jou elke dag lewe. Dit in ‘n neutedop is hoekom ek nie langer net saam met die stroom kan gaan nie, hoekom ek moet uitskreeu, “Dink vir jouself!”

Martin – Gert Janse van Rensburg is ook by RenaissanceChristelike Gemeente en biedtot tyd engele werkswinkels aan wat soos hy dit stel ‘nlewensveranderende ervaring is:

Engele werkswinkels…want van die wonderwÔö£┬¼reld moet vertel word …

Gert Janse van Rensburgvertel: Dit was 1996, oppad van Pretoria af Vrystaat toe dat Hy hom gestuur het. Langs die pad staan hy toe en duimgooi. Die dag toe God in my kar geklim het…

Ek was nogal haastig oppad gemeente toe met die wete dat ek nie rylopers, in die gevaarlike tye waarin ons leef, moet oplaai nie. Naby Heidelberg op die snelweg sien ek hom raak. Ek kon hom ook nie miskyk met sy lang rooi hare nie! Duim in die lig wag hy my in. Ek versnel effens want ek voel skuldig om verby te ry, my gedagtes dwing my om verby te ry. “Die man het dalk nood,” neem my gewete oor. Toe ek verby ry praat intuÔö£┬╗sie duidelik met my: “Jy moet omdraai en teruggaan, laai die man op!” Outomaties draai ek by die volgende brug af en ry terug, weer by hom verby in die teenoorgestelde rigting, by die volgende brug draai ek terug sodat ek weer verby hom moet ry.

Die besige N3 snelweg is doodstil, geen kar insig nie. Ek ry stadiger en stop langs hom.

“Kan ek jou ‘n geleentheid gee?” wou ek weet.

Hy klim rustig in, sonder enige bagasie of enige reissak. ‘n Rustige stilte kom saam met die rooikop man in my kar in.

“Waarheen gaan jy?” wou ek nuuskierig weet. Na ‘n getalm antwoord hy: “Ek ry sommer net bietjie saam met jou.”

Onder ander omstandighede sou ek my dadelik dood geskrik het. My gedagtes sou my al gewys het hoe lÔö£┬¼ ek vermoor langs die pad. Tog was dit op daardie stadium, ‘n heel aanvaarbare antwoord. “Waar kom jy vandaan?” was my volgende vraag. Ek kon opmerk ek maak hom bietjie ongemaklik en was dadelik spyt oor die vraag.

“NÔö£┬¼rens eintlik nie, ry net saam met jou” glimlag hy in my rigting.

So sit hy in my kar, rooi hare wat oor sy skouers hang, vriendelike sagte oÔö£┬¢ en ‘n rustigheid wat my oorspoel en saam met ons ry. Sonder om te praat weet ek die heeltyd hy is hier, sy teenwoordigheid oorweldigend, sy rustigheid kalmerend. Naby Villiers vra hy om af te klim, ek stop, hy groet vriendelik en gaan staan weer langs die pad. Ek ry verder en kyk terug in my tru-spieÔö£┬¢tjie … Niks … Hy is weg. Daar is geen ander kar naby nie, die veld langs die pad is leeg, hy is net weg. Altans dis wat my gedagtes my wys maak. Dis die logiese antwoord en om die pad van minste weerstand te volg is dit die antwoord wat my gedagtes opdis.

My hele lewe het daardie dag onherroeplik verander. Ek het nie geweet wat regtig gebeur het nie. Het glad nie verstaan nie. Jare se teologiese opleiding, sondagskool, katkisasie, honderde eredienste en bybelstudies; niks het my vertel of voorberei op dit wat in 1996 met my oppad Vrystaat toe sou gebeur nie.

Dit het aanleiding gegee tot jare se studie en talle ander ervarings en nou wil ek daarvan vertel:

Kom hoor, luister, vra vrae en uiteindelik ├ö├ç├┤ kom verstaan iets van die grootheid van die kosmos waarin ons woon en wat ons dink ons so goed ken. Kom wees verras met die werklikheid van Engele.…Wie is hulle?…Wat is hulle?…Waarvandaan?…Hoekom is hulle hier?…Hoe raak dit ons bestaan?…Wat het al in die geskiedenis en selfs hier in ons midde gebeur as gevolg van die engele.…Begin leef en beleef …

Die Engele … ‘n wonder wÔö£┬¼reld waarbinne ons leef …

Martin –Ek het hierdie maar ingesluit vir ineresantheid want daar word melding gemaak hiervan hier bo.

“What is the difference between religion and spirituality?”…Before we explore the difference between religion and spirituality, we must first define the two terms. Religion can be defined as "belief in God or gods to be worshipped, usually expressed in conduct and ritual" or "any specific system of belief, worship, etc., often involving a code of ethics." Spirituality can be defined as "the quality or fact of being spiritual, non-physical" or "predominantly spiritual character as shown in thought, life, etc.; spiritual tendency or tone." To put it briefly, religion is a set of beliefs and rituals that claim to get a person in a right relationship with God, and spirituality is a focus on spiritual things and the spiritual world instead of physical/earthly things.……The most common misconception about religion is that Christianity is just another religion like Islam, Judaism, Hinduism, etc. Sadly, many who claim to be adherents of Christianity do practice Christianity as if it were a religion. To many, Christianity is nothing more than a set of rules and rituals that a person has to observe in order to go to heaven after death. That is not true Christianity. True Christianity is not a religion; rather, it is having a right relationship with God by receiving Jesus Christ as the Savior-Messiah, by grace through faith. Yes, Christianity does have "rituals" to observe (e.g., baptism and communion). Yes, Christianity does have "rules" to follow (e.g., do not murder, love one another, etc.). However, these rituals and rules are not the essence of Christianity. The rituals and rules of Christianity are the result of salvation. When we receive salvation through Jesus Christ, we are baptized as a proclamation of that faith. We observe communion in remembrance of Christ's sacrifice. We follow a list of do's and don'ts out of love for God and gratitude for what He has done.……The most common misconception about spirituality is that there are many forms of spirituality, and all are equally valid. Meditating in unusual physical positions, communing with nature, seeking conversation with the spirit world, etc., may seem to be "spiritual," but they are in fact false spirituality. True spirituality is possessing the Holy Spirit of God as a result of receiving salvation through Jesus Christ. True spirituality is the fruit that the Holy Spirit produces in a person's life: love, joy, peace, patience, kindness, goodness, faithfulness, gentleness, and self-control Galatians 5:22-23Spirituality is all about becoming more like God, who is spirit John 4:24 and having our character conformed to His image Romans12:1-2……What religion and spirituality have in common is that they both can be false methods of having a relationship with God. Religion tends to substitute the heartless observance of rituals for a genuine relationship with God. Spirituality tends to substitute connection with the spirit world for a genuine relationship with God. Both can be, and often are, false paths to God. At the same time, religion can be valuable in the sense that it points to the fact that there is a God and that we are somehow accountable to Him. The only true value of religion is its ability to point out that we have fallen short and are in need of a Savior. Spirituality can be valuable in that it points out that the physical world is not all there is. Human beings are not only material, but also possess a soul-spirit. There is a spiritual world around us of which we should be aware. The true value of spirituality is that it points to the fact that there is something and someone beyond this physical world to which we need to connect.……Jesus Christ is the fulfillment of both religion and spirituality. Jesus is the One to whom we are accountable and to whom true religion points. Jesus is the One to whom we need to connect and the One to whom true spirituality points. Are you interested in discovering true religion and true spirituality? If the answer is yes, please begin your journey on our webpage that describes receiving Jesus Christ as your Personal Savior –

“What is Christian spirituality?”……Answer: When we are born again, we receive the Holy Spirit who seals us for the day of redemption (Ephesians 1:134:30). Jesus promised that the Holy Spirit would lead us "into all truth" (John 16:13). Part of that truth is taking the things of God and applying them to our lives. When that application is made, the believer then makes a choice to allow the Holy Spirit to control him/her. True Christian spirituality is based upon the extent to which a born-again believer allows the Holy Spirit to lead and control his or her life.……The apostle Paul tells believers to be filled with the Holy Spirit. "Do not get drunk on wine, which leads to debauchery. Instead, be filled with the Spirit" (Ephesians 5:18). The tense in this passage is continual and therefore means "keep on being filled with the Spirit." Being filled with the Spirit is simply allowing the Holy Spirit to control us rather than yielding to the desires of our own carnal nature. In this passage Paul is making a comparison. When someone is controlled by wine, he is drunk and exhibits certain characteristics such as slurred speech, unsteady walk, and impaired decision making. Just as you can tell when a person is drunk because of the characteristics he displays, so a born-again believer who is controlled by the Holy Spirit will display His characteristics. We find those characteristics in Galatians 5:22-23 where they are called the "fruit of the Spirit." This is true Christian spirituality, produced by the Spirit working in and through the believer. This character is not produced by self effort. A born-again believer who is controlled by the Holy Spirit will exhibit sound speech, a consistent spiritual walk, and decision making based on the Word of God.……Therefore, Christian spirituality involves a choice we make to "know and grow" in our daily relationship with the Lord Jesus Christ by submitting to the ministry of the Holy Spirit in our lives. This means that, as believers, we make a choice to keep our communication with the Spirit clear through confession (1 John 1:9). When we grieve the Spirit by sin (Ephesians 4:301 John 1:5-8), we erect a barrier between ourselves and God. When we submit to the Spirit’s ministry, our relationship is not interrupted (1 Thessalonians 5:19). Christian spirituality is a consciousness of fellowship with the Spirit of Christ, uninterrupted by carnality and sin. Christian spirituality develops when a born-again believer makes a consistent and ongoing choice to surrender to the ministry of the Holy Spirit.

“What is Christian mysticism?”……The term “Christian mystic” is an oxymoron. Mysticism is not the experience of a Christian. Whereas Christian doctrine maintains that God dwells in all Christians and that they can experience God directly through belief in Jesus, Christian mysticism aspires to apprehend spiritual truths inaccessible through intellectual means, typically by emulation of Christ. The Bible tells us that Christ-likeness is achieved only by dying to self-not by self-effort at emulating anyone-and that spiritual truth is discerned through the intellect as guided by the indwelling Holy Spirit, who lives in all believers (John 16:131 Corinthians 2:14).……The closest valid experience of a Christian that might resemble mysticism to an unbelieving observer is when the Christian is filled with the Holy Spirit. For Christians, it is evident that the extraordinary wisdom, boldness, understanding, strength, etc. that such spiritual believers demonstrate is the result of being filled with the Spirit, as it is set forth in the Bible. Unbelievers cannot correctly comprehend such things. The Bible tells us why: “The man without the Spirit does not accept the things that come from the Spirit of God, for they are foolishness to him, and he cannot understand them, because they are spiritually discerned. The spiritual man makes judgments about all things, but he himself is not subject to any man’s judgment: ‘For who has known the mind of the Lord that he may instruct him?’ But we have the mind of Christ” (1 Corinthians 2:16).……Consciousness of God is part of the common definition of the mystic's experience, but the only valid experience of this nature for the Christian is that which is allowed according to Scripture. “The Spirit himself testifies with our spirit that we are God’s children” (Romans 8:16). Most modern mystical experiences suggest either things that don’t really have much substance (make no meaningful contribution to the understanding of corporeal life) or things that would appear to challenge evangelical Bible doctrine, which invalidates the experience.……The closest biblical account that an unbeliever might conclude was a mystical experience might be the apostle Paul’s Damascus Road experience (Acts 22:1-21) or the experience he described in 2 Corinthians: “I know a man in Christ who fourteen years ago was caught up to the third heaven. Whether it was in the body or out of the body I do not know-God knows. And I know that this man-whether in the body or apart from the body I do not know, but God knows-was caught up to paradise. He heard inexpressible things, things that man is not permitted to tell” (2 Corinthians 12:2-4).……As we examine this account from a Christian perspective, however, we notice particularly that Paul makes it clear God would not allow him to give the details of that experience. Thus, it would hardly be reasonable for us to believe that God would be willing to divulge spiritual truth by the manner in which mystics seem to flaunt their experiences. It is His will to declare spiritual truth through the apostles of the Church by the vehicle of the Holy Scriptures. “Sanctify them by the truth; your word is truth” (John 17:17). “My prayer is not for them alone. I pray also for those who will believe in me through their message” (John 17:20). God said, "My people are destroyed from lack of knowledge" (Hosea 4:6), not from lack of a mystical experience.

Valentinus (also spelled Valentinius) (c.100 – c.160)

Was the best known and for a time most successful early Christian Gnostic theologian. He founded his school in Rome. According to Tertullian, Valentinus was a candidate for bishop of Rome but started his own group when another was chosen.

Valentinus produced a variety of writings, but only fragments survive, largely those embedded in refuted quotations in the works of his opponents, not enough to reconstruct his system except in broad outline. His doctrine is known to us only in the developed and modified form given to it by his disciples. He taught that there were three kinds of people, the spiritual, psychical, and material; and that only those of a spiritual nature (his own followers) received the gnosis (knowledge) that allowed them to return to the divine Pleroma, (Greek ┬ñ├çÔò¼ÔòùÔò¼┬½┬ñ├╝┬ñ├½Ôò¼ÔòØÔò¼ÔûÆ) generally refers to the totality of divine powers. The word means fullness) while those of a psychic nature (ordinary Christians) would attain a lesser form of salvation, and that those of a material nature (pagans and Jews) were doomed to perish.

Valentinus had a large following, the Valentinians. It later divided into an Eastern and a Western or Italian branch.The Marcosians belonged to the Western branch.